Jiepiejajee!


Lucie werd drie en deze verjaardag vierden wij in het aangename gezelschap van zeemeerminnen, octopussen en andere onderwaterbeesten. Daarnaast inviteerden we ook nog enkele andere familieleden en vrienden.


De kringloopwinkel deed weer gouden zaakjes aan mij. Ik spendeerde er dertien euro en kreeg in de plaats een ruim assortiment aan porseleinen vissen, onderwaterschaaltjes, een kandelaar, schelpen en plastic zeebeesten. Ik spotte ook nog een gigantische soepkom in vissenvorm voor slechts twee euro, maar om relationele redenen heb ik die niet gekocht. Voor de liefde en huishoudelijke vrede moet een mens al eens iets opofferen zo nu en dan.

        


        

De plastic zeebeesten spoot ik in het goud, en ik maakte bijpassende schelpjesconfetti.


Als aperitief gaven we rum&cola. We gebruikten daarvoor de allerschoonste rum ter wereld (The Kraken Rum) en de allerbeste cola ter wereld (Fentimans Curiosity Cola). Dat laatste zijn niet mijn woorden, maar wel die van de New York Times. En warempel, dat is écht heel lekkere cola, heel kruidig, iets helemaal anders als gewone cola.

        

Aan de minder straffe zeebonken serveerden we schuimwijn of limonade. Voor het eerst (en tevens ook laatst) in mijn leven gebruikte ik het woord ‘bubbels’ om schuimwijn aan te duiden. Omdat ik geen ‘kids’ of ‘me-time’ in dezelfde zin gebruikte vond ik dat mij hiervoor eenmalig gratie mocht verleend worden.

De chocoladetaart die ik maakte is er eentje van Elisanna.

        
De cheesecake met speculoos is van Njam.


De octopustaart is een klassieke confituurtaart met bosbessenconfituur. Omdat er twee zeemeerminnen naar het feestje kwamen die geen melk en eitjes kunnen verdragen streek ik ik de plaats daarvan een beetje water en olijfolie over het bladerdeeg. Dat werkt evengoed en zo heb je een simpele melk- en eivrije taart.


De oestertjes zijn twee madeleinekes gevuld met een cream cheese frosting. 
Die maak je met 100 gram roomkaas (ik gebruikte Philadelphia), 75 gr boter, 180 gram bloemsuiker en 1 zakje vanillesuiker. Meng eerst de boter (kamertemperatuur) met de roomkaas (koelkastkoud) tot je een gladde massa hebt. Voeg dan de suiker toe en meng opnieuw tot een gladde frosting.

Als pareltjes gebruikte ik zilveren taartdecoratiebolletjes, maar je kan ook maltesers of m&ms gebruiken.


Ik maakte ook krabmeloenen met wiebeloogjes.


Er waren ook nog snoepjes, overheerlijke sweet&salty popcorn, suikerspin, meloenen, marshallows en zeevruchtenpralines.

        


        
‘s Avonds aten we fishburgers met verse tartaar (dank u Jeroen) en frietjes. De kindjes kregen fishsticks en de vegetariërs vegan Sofish burgers.


Het feestje was geslaagd en er waren godzijdank geen incidenten met aanwezige haai Flor. Meerminnetje Lucie was zeer blij (hyper is mogelijks meer het juiste woord) en kondigde alvast aan dat ze vanaf nu elke dag jarig is. Jiepiejajee!
       



Farmacie Lucie

Nadat Lucie vorig jaar met de komst van de Sint de geneugten leerde kennen van het huismoederlijke bestaan, was ze dit jaar klaar voor een nieuwe stap in haar carrière.

Toen we een brief opstelden voor de Sint bleek al snel dat Lucie nog nooit van loopbaanbegeleiding had gehoord. Ze gaf zeer uiteenlopende interesses aan, gaande van kapster ('Coiffurie Lucie'), winkeljuffrouw ('Superette Lucette') tot cupcakebakster ('Patisserie Lucie'). Toen mijn vriendinnenhulppiet Marie de naam 'Farmacie Lucie' opperde werd besloten dat een dokterscarrière wel een goed idee zou zijn, zeker aangezien Lucie’s maandenlange ervaring als thuisverpleegster.

De Sint zorgde aldus voor een goed uitgerust ziekenhuis.


Met pillen, zalf en drupjes voor allerlei kwalen, gaande van groene snotjes tot stinkende protjes.






Op de dienst tandheelkunde kan je al eens een tandje laten trekken. Dokter Lucie zorgt hierbij zelf voor geluidseffecten, een uiterst vernieuwende methode in de wereld van de orthodontie.


Ook voor een oogtest kan je bij Farmacie Lucie terecht. Geen paniek, als je de afbeelding niet goed kan zien helpt de dokter je graag door tips of onomatopeeën te geven (‘het is geel en heeft een snaveltje en zegt pieppieppiep’). Dat spaart je toch al snel weer een bril uit.


Na een operatie worden de patiënten naar de recovery gebracht. Hier kunnen ze rustig uit de verdoving ontwaken terwijl ze genieten van een baxtertje.


Dokter Lucie schrijft u met plezier een voorschriftje uit. Ze is wel nogal kwistig dus het zal niet lang duren of de arbeidsinspectie staat voor haar deur.


Op de radiografie kunnen röntgenfoto’s bekeken worden van verliefde harten en van buiken vol snoepjes.


Uiteraard voorzag de Sint ook een aangepast uniform.



De dag nadat de Sint het ziekenhuis geïnstalleerd had werden wij hier collectief ziek. Toeval of niet, laat ons toch zeggen dat we volgend jaar misschien beter voor 'Loterie Lucie' zouden gaan.




Omdat ik veel vragen kreeg waar ik (euh pardon, de Sint) al de spulletjes haalde, hieronder een klein overzicht.

Het apotheekje was het winkeltje uit mij eigen kindertijd dat al een beetje uit elkaar hing, dus voegde ik enkele planken toe ter versteviging en verfde deze zodat het verschil in hout niet meer zichtbaar is. Ik plaatste gouden knopjes op de schuifjes en hing er een kapstok aan voor het verpleegstersschortje.

Ik verzamelde een grote voorraad flesjes, tubes, spuiten, urinepotjes, verbanden en pleisters. Deze vond ik bij de apotheek, via een weggeefgroep en door rond te vragen bij familie en vrienden. 

Het ziekenhuisbed maakte ik van een Ikea Raskog roltafeltje. Ik haalde het bovenste verdiep ervan, spoot het karretje in muntgroen en bevestigde er met een schroef een houten plankendrager aan. Het matrasje maakte ik van een oud tuinstoelkussen. Het dekentje en kussen maakte ik uit een kussensloop die ik tijdens de solden bij Hema kocht. Het infuuszakje kocht ik in een winkeltje Londen, het was oorspronkelijk gevuld met een rode snoepsmurrie. Ik maakte er zelf stickertjes met het bloedtype op. 

Het schortje en hoedje maakte ik van een oud slaapkleed uit de kringwinkel en ik recupereerde een geborduurd detail voor de bovenkant van het schortje. Ik gebruikte rode flexfolie voor de kruisjes.

De mini lichtbak voor het röntgenapparaat vond ik bij Action. Ik photoshopte enkele bestaande röntgenfoto's en printte deze op transparante slides. 

Ik maakte voorschriften en posters. De posters printte ik op canvas (Action), en nadien hing ik er houten latjes aan. 
De medicijndoosjes maakte ik ook zelf, deze zijn gemaakt uit karton.

Veel dank aan mijn sponsors Eva, mama en Magali die op al dan niet rechtmatige wijze voor doktersspullen hebben gezorgd!

























Niks meer en niks minder

Lap, 't is van dat. Mijn dochter kan rologen en mama zeggen op een toon die aangeeft dat ik oftewel een ferme zaag oftewel uiterst gênant ben. Ze heeft een mening over jongens (stom), over wat ze wil aandoen (geen broeken) en over middagdutjes (overbodig). Ze drinkt geen appelsap meer maar wel jus de pomme, is uiterst bedreven in dramatiek en prefereert ondanks haar zeer uitgebreide kleuterjargon voornamelijk het woord 'nee'. Helemaal klaar voor school medunkt!

Ik probeer binnen twee weekjes ook klaar te zijn.

Klaar om trots een foto op de wereld los te laten, een foto van niks meer dan een meisje met een boekentas, niks meer dan een meisje dat in haar schoonste tenue de schoolpoort binnenstapt, niks meer dan een meisje dat tussen een juf en een hoop kindjes staat.

Klaar om haar met een klein hartje los te laten, niks minder dan een meisje met een boekentas klaar om te vullen met avonturen, niks minder dan een meisje dat een compleet nieuwe wereld binnenstapt, niks minder dan een meisje dat tussen nog klein en al groot staat.

Beste meneer Kleenex, als u eventueel van zin was om mij een sponsordeal aan te bieden: 't is de moment!


Boekentasje Trixie Baby  I  Krijtbord Kringloopwinkel  I  Rokje Zara  I  T-shirt Picnik

500 dagen Sproetesnoet

Hoera, mijn blog bestaat 500 dagen! Een jubileum begot! Tijd om eens wat cijfers met jullie te delen, zo gaat dat met jubilerende blogs. Omdat ik Google Analytics voor geen meter snap geef ik jullie wat andere interessante cijfers mee.


Frequentie
Ik schreef op 500 dagen tijd 32 blogposts. Dat is dus gemiddeld één post per twee weken.
Frappant is dat ik in die 500 dagen minstens even vaak frietjes van de frituur at dan dat ik blogposts schreef. Ik geef toe dat ik mij daar niet zeer goed bij voel. Ik zal dus wat meer blogposts moeten schrijven wil ik mijn frietverbruik niet buitensporig laten lijken.


Bezoekers
Mijn volgers zijn keitoffe mensen! Bedankt aan al die sympathieke mensen voor de leuke berichtjes, lieve complimenten of om gewoon mee te lezen.

Eén bezoekster moet wel een heel grote fan zijn want ze stuurde mij een trouwverzoek. Al stonden er vrij veel schrijffouten in je mailtje en vond ik je vraag om centjes misschien een beetje ongepast: toch bedankt voor de fijne fanmail, Tatiana!


Doelpubliek
Hoewel de meeste van mijn volgers in België en Nederland wonen heb ik volgens mijn statistieken ook een kleine groep aanhangers in Duitsland. Om mijn doelpubliek tevreden te houden denk ik er over om een aparte pagina 'Frecklefratze' te lanceren met recepten voor vegetarische schnitzels, dirndl-patronen en tips voor een Oktoberfest themafeestje. Wordt vervolgd, euh, ik bedoel: wird verfolgt!


Acquisitie
Dat woord begrijp ik niet zo goed dus daar wil ik het liever niet over hebben. Laat ons zeggen dat dat nogal gevoelig ligt.



Give-away, oleej oleej!

Natuurlijk hoort er bij een jubileum – naast een mottige speech – ook een cadeautje. Omdat ik sinds Lucie haar feestje een grote collectie aan zwaan-attributen in huis heb leek het mij leuk om een deeltje door te geven. Ik maakte er een feestpakket van, goed voor een feestje voor 20 personen! Hoera!

Dit zit er in:
•   een zwaantjesslinger
   een zwanen koekjesvorm
•   een porseleinen zwaan
•   een pakje gouden en roze confetti
•   zwaanvormige naamkaartjes
•   papieren rietjes
•   roze servetten
•   een roze papierbol
•   een witte papierbol
•   een doillieslinger
•   witte pluimen met gouden glitters


Uiteraard wil ik dat dit feestpakket terechtkomt bij een echte Sproetesnoetfan. Heb je (nog) geen poster boven je bed of liet je (nog) geen tattoo zetten? Geen paniek, zo kritisch zijn we hier niet!

Wat je moet doen om te winnen? Gewoon voor 14 mei even reageren of delen op facebook of instagram zodat ik zie dat je deelneemt. Of gewoon hieronder kan natuurlijk ook. Wie dat te gemakkelijk vindt en toch persé een gedicht wil schrijven hou ik uiteraard niet tegen!







Een nieuw clubke

Toen we 10 jaar geleden Gent achterlieten en terugkeerden naar ons geboortebastion Zottegem wisten we zeker dat dat iets tijdelijk ging zijn. Een half jaar, langer niet, en dan zouden we terugkeren naar het schone Gent waar altijd iets te beleven valt en waar het grootste deel van de inwoners nog niet over een zestigpluspas beschikt. Een half jaar, zeker niet langer.

Drie jaar later zaten we daar nog, blindgestaard op immosites die ons vertelden dat alle beschikbare huizen in Gent ofwel te klein ofwel te duur waren. Stilaan kwamen er ook enkele hormonen piepen en samen met de kinderwens kwam het besef dat wonen in de buurt van familie toch ook wel wat voordelen heeft. Zodoende tekenden we nog eens twee jaar later op een zonnige avond de koopovereenkomst voor ons Zottegemse huis.

Ik vond hier intussen echt wel mijn weg en had nog geen minuut spijt van onze beslissing. Het zicht op de Graslei ruilden we in voor een ruim huis met grote tuin en ouders die vlakbij wonen. Een goeie deal, zo vinden wij. Intussen heb ik ontdekt dat hier ook wel leuke adresjes zijn (zoals hier en daar) en ben ik ferm content dat het Zottegemse circulatieplan zich beperkt tot het blokske rond ons huis. 

Het enige jammere aan wonen in dit dorp pardon, deze stad, is dat er hier weinig te beleven viel op vlak van vrijetijdsbesteding. Als er al eens een workshop doorging was dat er eentje zoals bloemschikken, en dan bedoel ik niet de bloomon kind of way

Gelukkig leerde ik hier vijf fijne meisjes kennen en had één van die fijne meisjes het idee om een clubke op te richten. Zo een clubke dat je normaal enkel in hippe steden ziet, waar gehandletterd wordt dat het geen naam heeft en geometrische plantenhangers in elkaar geflanst worden. 

We kwamen al snel uit bij Femma, de vroegere KAV. Nu niet dat wij onszelf Katholieke Arbeidersvrouwen durven noemen, verre van, maar vijf jaar geleden veranderden ze daar van naam en imago waardoor intussen ook luie ketters mogen aansluiten. Hoera!

Ik promoveerde mijzelf tot vormgever van de groep, aangezien de anderen daar toch geen ambitie voor hadden. Van een gemakkelijke sollicitatie gesproken! Na een grondige ontleding van onze haarsnits, unibrows en brilmonturen maakte ik tekeningetjes van onszelf en van een tiental fictieve femmameisjes. En hupla, we hadden een huisstijl!




Vorige week begonnen we voor echt. We wilden een simpele en toegankelijke activiteit. En iets met hapjes, dat ook. Zodoende deden we een aperitiefke en een workshop tekenen op porselein.



We waren een beetje overweldigd door de reacties, de 45 beschikbare plaatsen waren meteen volzet en dus lapten we er ineens nog een tweede avond bij. Omdat een workshop geven aan zo'n grote groep ons toch wat omslachtig leek (zei iemand pleinvrees?) en omdat tekenen op porselein eigenlijk heel simpel is maakten we voor iedereen een pakketje met een handleiding en alle materiaal. 




We zijn heel blij dat Roel en Nancy van het gezellige cafeetje De Zondige Zeven met ons in zee wilden gaan, anders zaten wij nu in een ontmoetingscentrum te zagen over hoe die witte tl-lampen toch echt niet flatterend zijn voor onze opkomende rimpels en hoe de gordijnen stinken naar bloemkoolsoep.






En kijk eens hoe tof, we hebben zelfs onze eigen mocktail! We proefden dit voor het eerst bij Griet en waren zo enthousiast dat het drankje een traditie werd tijdens onze bijeenkomsten. Roel en Nancy van 'ons' cafeetje waren ook fan en dus staat onze eigenste mocktail vanaf nu officieel op de kaart van De Zondige Zeven. Schol!



Het was heel gezellig, en er werden mooie porseleintjes gemaakt. Op instagram kan je nog meer resulaten bekijken met #femmazottegem (jazeker, wijlen hebben een hashtag, professioneler dan dat wordt het niet).





Woon je in de buurt? Spring dan eens binnen tijdens ons tweewekelijks creacafé, of kijk op onze facebookpagina welke workshops we plannen. Handletteren! Salad in a jar! Stempels maken! En dat is nog maar het begin.

Woon je niet in de buurt? Pluis dan uit of er een Femmagroep in je buurt is. Als er geen is, of als de activiteiten van die groep zich beperken tot het uitwisselen van kuistips en het drogen van potpourri, trommel dan wat enthousiastelingen op en start gewoon zelf je Femmagroep!