Niks meer en niks minder

Lap, 't is van dat. Mijn dochter kan rologen en mama zeggen op een toon die aangeeft dat ik oftewel een ferme zaag oftewel uiterst gênant ben. Ze heeft een mening over jongens (stom), over wat ze wil aandoen (geen broeken) en over middagdutjes (overbodig). Ze drinkt geen appelsap meer maar wel jus de pomme, is uiterst bedreven in dramatiek en prefereert ondanks haar zeer uitgebreide kleuterjargon voornamelijk het woord 'nee'. Helemaal klaar voor school medunkt!

Ik probeer binnen twee weekjes ook klaar te zijn.

Klaar om trots een foto op de wereld los te laten, een foto van niks meer dan een meisje met een boekentas, niks meer dan een meisje dat in haar schoonste tenue de schoolpoort binnenstapt, niks meer dan een meisje dat tussen een juf en een hoop kindjes staat.

Klaar om haar met een klein hartje los te laten, niks minder dan een meisje met een boekentas die ze zal vullen met avonturen, niks minder dan een meisje dat een compleet nieuwe wereld binnenstapt, niks minder dan een meisje dat tussen nog klein en al groot staat.

Beste meneer Kleenex, als u eventueel van zin was om mij een sponsordeal aan te bieden: 't is de moment!


Boekentasje Trixie Baby  I  Krijtbord Kringloopwinkel  I  Rokje Zara  I  T-shirt Picnik

500 dagen Sproetesnoet

Hoera, mijn blog bestaat 500 dagen! Een jubileum begot! Tijd om eens wat cijfers met jullie te delen, zo gaat dat met jubilerende blogs. Omdat ik Google Analytics voor geen meter snap geef ik jullie wat andere interessante cijfers mee.


Frequentie
Ik schreef op 500 dagen tijd 32 blogposts. Dat is dus gemiddeld één post per twee weken.
Frappant is dat ik in die 500 dagen minstens even vaak frietjes van de frituur at dan dat ik blogposts schreef. Ik geef toe dat ik mij daar niet zeer goed bij voel. Ik zal dus wat meer blogposts moeten schrijven wil ik mijn frietverbruik niet buitensporig laten lijken.


Bezoekers
Mijn volgers zijn keitoffe mensen! Bedankt aan al die sympathieke mensen voor de leuke berichtjes, lieve complimenten of om gewoon mee te lezen.

Eén bezoekster moet wel een heel grote fan zijn want ze stuurde mij een trouwverzoek. Al stonden er vrij veel schrijffouten in je mailtje en vond ik je vraag om centjes misschien een beetje ongepast: toch bedankt voor de fijne fanmail, Tatiana!


Doelpubliek
Hoewel de meeste van mijn volgers in België en Nederland wonen heb ik volgens mijn statistieken ook een kleine groep aanhangers in Duitsland. Om mijn doelpubliek tevreden te houden denk ik er over om een aparte pagina 'Frecklefratze' te lanceren met recepten voor vegetarische schnitzels, dirndl-patronen en tips voor een Oktoberfest themafeestje. Wordt vervolgd, euh, ik bedoel: wird verfolgt!


Acquisitie
Dat woord begrijp ik niet zo goed dus daar wil ik het liever niet over hebben. Laat ons zeggen dat dat nogal gevoelig ligt.



Give-away, oleej oleej!

Natuurlijk hoort er bij een jubileum – naast een mottige speech – ook een cadeautje. Omdat ik sinds Lucie haar feestje een grote collectie aan zwaan-attributen in huis heb leek het mij leuk om een deeltje door te geven. Ik maakte er een feestpakket van, goed voor een feestje voor 20 personen! Hoera!

Dit zit er in:
•   een zwaantjesslinger
   een zwanen koekjesvorm
•   een porseleinen zwaan
•   een pakje gouden en roze confetti
•   zwaanvormige naamkaartjes
•   papieren rietjes
•   roze servetten
•   een roze papierbol
•   een witte papierbol
•   een doillieslinger
•   witte pluimen met gouden glitters


Uiteraard wil ik dat dit feestpakket terechtkomt bij een echte Sproetesnoetfan. Heb je (nog) geen poster boven je bed of liet je (nog) geen tattoo zetten? Geen paniek, zo kritisch zijn we hier niet!

Wat je moet doen om te winnen? Gewoon voor 14 mei even reageren of delen op facebook of instagram zodat ik zie dat je deelneemt. Of gewoon hieronder kan natuurlijk ook. Wie dat te gemakkelijk vindt en toch persé een gedicht wil schrijven hou ik uiteraard niet tegen!







Een nieuw clubke

Toen we 10 jaar geleden Gent achterlieten en terugkeerden naar ons geboortebastion Zottegem wisten we zeker dat dat iets tijdelijk ging zijn. Een half jaar, langer niet, en dan zouden we terugkeren naar het schone Gent waar altijd iets te beleven valt en waar het grootste deel van de inwoners nog niet over een zestigpluspas beschikt. Een half jaar, zeker niet langer.

Drie jaar later zaten we daar nog, blindgestaard op immosites die ons vertelden dat alle beschikbare huizen in Gent ofwel te klein ofwel te duur waren. Stilaan kwamen er ook enkele hormonen piepen en samen met de kinderwens kwam het besef dat wonen in de buurt van familie toch ook wel wat voordelen heeft. Zodoende tekenden we nog eens twee jaar later op een zonnige avond de koopovereenkomst voor ons Zottegemse huis.

Ik vond hier intussen echt wel mijn weg en had nog geen minuut spijt van onze beslissing. Het zicht op de Graslei ruilden we in voor een ruim huis met grote tuin en ouders die vlakbij wonen. Een goeie deal, zo vinden wij. Intussen heb ik ontdekt dat hier ook wel leuke adresjes zijn (zoals hier en daar) en ben ik ferm content dat het Zottegemse circulatieplan zich beperkt tot het blokske rond ons huis. 

Het enige jammere aan wonen in dit dorp pardon, deze stad, is dat er hier weinig te beleven viel op vlak van vrijetijdsbesteding. Als er al eens een workshop doorging was dat er eentje zoals bloemschikken, en dan bedoel ik niet de bloomon kind of way

Gelukkig leerde ik hier vijf fijne meisjes kennen en had één van die fijne meisjes het idee om een clubke op te richten. Zo een clubke dat je normaal enkel in hippe steden ziet, waar gehandletterd wordt dat het geen naam heeft en geometrische plantenhangers in elkaar geflanst worden. 

We kwamen al snel uit bij Femma, de vroegere KAV. Nu niet dat wij onszelf Katholieke Arbeidersvrouwen durven noemen, verre van, maar vijf jaar geleden veranderden ze daar van naam en imago waardoor intussen ook luie ketters mogen aansluiten. Hoera!

Ik promoveerde mijzelf tot vormgever van de groep, aangezien de anderen daar toch geen ambitie voor hadden. Van een gemakkelijke sollicitatie gesproken! Na een grondige ontleding van onze haarsnits, unibrows en brilmonturen maakte ik tekeningetjes van onszelf en van een tiental fictieve femmameisjes. En hupla, we hadden een huisstijl!




Vorige week begonnen we voor echt. We wilden een simpele en toegankelijke activiteit. En iets met hapjes, dat ook. Zodoende deden we een aperitiefke en een workshop tekenen op porselein.



We waren een beetje overweldigd door de reacties, de 45 beschikbare plaatsen waren meteen volzet en dus lapten we er ineens nog een tweede avond bij. Omdat een workshop geven aan zo'n grote groep ons toch wat omslachtig leek (zei iemand pleinvrees?) en omdat tekenen op porselein eigenlijk heel simpel is maakten we voor iedereen een pakketje met een handleiding en alle materiaal. 


We zijn heel blij dat Roel en Nancy van het gezellige cafeetje De Zondige Zeven met ons in zee wilden gaan, anders zaten wij nu in een ontmoetingscentrum te zagen over hoe die witte tl-lampen toch echt niet flatterend zijn voor onze opkomende rimpels en hoe de gordijnen stinken naar bloemkoolsoep.






En kijk eens hoe tof, we hebben zelfs onze eigen mocktail! We proefden dit voor het eerst bij Griet en waren zo enthousiast dat het drankje een traditie werd tijdens onze bijeenkomsten. Roel en Nancy van 'ons' cafeetje waren ook fan en dus staat onze eigenste mocktail vanaf nu officieel op de kaart van De Zondige Zeven. Schol!



Het was heel gezellig, en er werden mooie porseleintjes gemaakt. Op instagram kan je nog meer resulaten bekijken met #femmazottegem (jazeker, wijlen hebben een hashtag, professioneler dan dat wordt het niet).





Woon je in de buurt? Spring dan eens binnen tijdens ons tweewekelijks creacafé, of kijk op onze facebookpagina welke workshops we plannen. Handletteren! Salad in a jar! Stempels maken! En dat is nog maar het begin.

Woon je niet in de buurt? Pluis dan uit of er een Femmagroep in je buurt is. Als er geen is, of als de activiteiten van die groep zich beperken tot het uitwisselen van kuistips en het drogen van potpourri, trommel dan wat enthousiastelingen op en start gewoon zelf je Femmagroep! 

De Vlaamse Ardennen: hip en happening #2


Vorig jaar bewees ik al dat er in de Vlaamse Ardennen meer te beleven valt dan pittoreske heuvels beklimmen en mattentaarten eten. Al vallen deze activiteiten zeker en vast aan te raden, toch zijn er ook andere activiteiten die zeker het vermelden waard zijn, zoals daar bijvoorbeeld zijn: shoppen, taart eten en koffie slurpen. Vandaag dus deel twee van de Vlaamse Ardennen-tips!


n°11 / LATHEE KAFFEE
Hier kan je heerlijke thee proeven, maar ook huisgemaakte limonades, thee cocktails, gebakjes, yoghurt, ... Alles komt van lokale zaken, zoals onder andere De Sjampetter en Julie's House. Op zaterdag kan je bovendien aanschuiven aan het uitgebreide ontbijtbuffet met havermoutmuffins, scones, granola, eitjes in bladerdeeg, biobroden- en kazen en nog veel meer heerlijkheden!
Karmelietenstraat 2, 9500 Geraardsbergen — www.lathee.be


n°12 / VINYL & VOYAGES
Een schoon cafeetje en een platenzaak in één. Mocht het dichter bij huis zijn, ik kreeg mijn lief er niet meer weg. Godzijdank dus dat het in Ronse ligt ;-) Echt zo'n zaakje waar de passie en het enthousiasme van ver te ruiken valt. Dat, en de geur van elpees!
Wijnstraat 17, 9600 Ronse — www.vinyl-voyages.com



n°13 / EETCAFÉ PAULETTE
Het uiterst charmante eetcafé van An-Sofie Kesteleyn, vernoemd naar haar grootmoeder Paulette. Ik weet niet wat ik het beste vind aan deze zaak: het eten, de oude bordjes, het interieur of de schone vormgeving. Een combinatie van dat alles, vermoed ik!
Enameplein 12, 9700 Oudenaarde — eetcafepaulette.be



n°14 / PIGMENT INTERIEUR
In de eerste plaats is Pigment een schildersbedrijf, maar ik ken hun vooral van de prachtige designwinkel in hartje Zottegem die ze sinds vorig jaar hebben. Ze hebben heel ruim aanbod aan prachtige merkjes. De spullen staan niet in één grote toonzaal maar verdeeld over de verschillende verdiepingen van het pand. Ik vind dat altijd extra gezellig, dat maakt het een beetje huiselijk.
Stationstraat 10, 9620 Zottegem — www.pigment-interieur.be



n°15 / DE ZONDIGE ZEVEN
Het charmante cafeetje De Zondige Zeven is dé plaats waar je binnenkort terecht kan voor leuke workshops en een creacafé. Samen met vijf meisjes uit de buurt startte ik Femma Zottegem op, en Roel en Nancy van De Zondige Zeven zijn zo sympathiek om hun zaaltje hiervoor ter beschikking te stellen. Dus Kristelijke Arbeids Vrouwen van Zottegem, verenigt u aan de kerk van Sint-Goriks! En ook alle niet-kristelijke luie wijvekes die gewoon plezierig mee creatief willen wezen, want Femma hoeft gelukkig niet meer zo oubollig te zijn als weleer ;-)
Kruiswaterplein 25, 9620 Zottegem — www.facebook.com/DeZondigeZeven



n°16 / ZET OU
Soep en belegde boterhammen, meer moet dat niet zijn. Toch niet als het goeie soep en goeie boterhammen zijn! Er is keuze tussen twee soepjes en je kan naar believen pimpen met ballekes, kaas, spekjes en room. Verder zijn er, een beetje afhankelijk van het seizoen, ook nog slaatjes, cocktails, taart, ... Er is ook een klein speelhoekje voorzien, altijd fijn!
Kazernstraat 28, 9620 Zottegem — www.facebook.com/zet-ou



n°17 / BLACK CAT BONE
Koffie drinken kan je hier genoeg in Zottegem, maar tenzij je graag omringd zit door dametjes met blauwgespoelde coiffures is dit wel een van de aangenamere zaken. Hier drink je een fatsoenlijk bereide espresso, en op Twin Peaks Thurday eet je er een stukje Cherry Pie van De Sjampetter bij.
Zavel 8, 9620 Zottegem — www.facebook.com/blackcatbonezottegem/



n°18 / DIGGIEBOERDERIJ
De Diggieboerderij is een kinder- en gezinsboerderij in Brakel. De boerderij is enkel te bezoeken op open dagen, maar regelmatig zijn er ook leuke activiteiten. Vooral het diggiefeest eind augustus is echt een aanrader! Daarnaast organiseren zij ook boerderijkampjes en -weekends. Ik kijk er alvast naar uit om mijn klein boerinneke daar naartoe te laten gaan als ze wat ouder is!
Diggieweg 14, 9660 Brakel — www.diggie.be



n°19 / LAVVI EBBEL
Voor mooie stofjes reed ik altijd naar Stoffen van Leuven in Wetteren, tot ik Lavvi Ebbel leerde kennen. De winkel zit een beetje verstopt in Velzeke, je moet hem dus echt wel weten zijn. Een fijn aanbod aan stof en fournituurtjes, en voor wie wil zijn er ook naaiworkshops.
Steenbekestraat 7, 9620 Zottegem — www.lavviebbel.be



n°20 / PARK VAN BREIVELDE + SPEELBOS
Wij hebben in Zottegem een schoon park. In dat park staat een schoon kasteeltje en zitten schone zwanen. Ideaal voor een wandelingetje of een zomerse picknick. Een beetje verstopt in dat schone park is er ook een speelbos(je), voor al wie liever niet op de paadjes loopt maar wilt ravotten en kampen bouwen. De ingang ligt aan de Bevegemse Vijvers achter de fuifzaal.
Stadspark Domein Breivelde, Bevegemsevijvers 1, 9620 Zottegem — www.jonginzottegem.be/spelen/speelbos



* Deze post werd compleet vrijblijvend geschreven en in geen enkel geval gesponsord. Je kan er dus zeker van zijn dat het écht goeie tips zijn en dat ik niet werd omgekocht met schone cadeaus en lekker eten. Desalniettemin, wie mij graag schone cadeaus en lekker eten geeft: laat u vooral gaan!








Een zwanenfeestje

Afgelopen zomer kon ik enkele porseleinen zwanen voor geen geld kopen in de kringwinkel. Als je zo een kans krijgt in je leven, dan moet je die met beide handen grijpen, zo zei ik tegen mijn bedenkelijk kijkend lief. Hij antwoordde dat ik ze dan ook zelf met beide handen kon dragen. Zodoende waggelde ik die zomerdag naar huis met twee zakken zwaan en een rologende huisgenoot.

Wat ik ermee ging doen, met al die zwanen, zo vroeg hij. Lang moest hij niet op repliek wachten want even later zag ik dit verkleedkleedje hangen bij H&M en lag het thema voor Lucie's tweede verjaardagsfeestje vast. Vooruitziend en proactief zijn zoals enkel vrouwen dat kunnen, zeg ik dan!


Ik maakte er een gouden kroontje bij, ik deed dat met een toiletrolletje en glitters. Véél glitters. Zodanig veel dat we er nog steeds terugvinden tussen Lucie haar krullen en in ons tapijt. Dat was misschien iets minder vooruitziend.


De uitnodiging was snel klaar, toevallig lijkt het cijfer twee verbazend goed op een zwaan. Ik kleefde vooraan glitters op de letters en het kroontje, en achteraan maakte ik een flauwe mop. Dat mocht want het was feest.



Ik maakte een hoop slingers en strooide roze en gouden confetti's rond. Ik beplakte ook witte pluimpjes voor de helft met glitters.




Ons Sjiek Servies mocht voor de gelegenheid eens uit de kast en mijn kudde zwanen deed dienst als serviettenhouders.



Als aperitief maakte ik een drankje dat ik zelf nog maar enkele weken geleden voor het eerst proefde, maar waar ik meteen weg van was. Het is een mix van vers limoensap, citroenlimonade en Angostura bitters. Het kreeg dan ook de toepasselijke naam 'Lemon, Lime and Bitters'. Voor de alcoholliefhebbers deden we er een scheut vodka in. Echt superlekker, het wordt mijn favoriete zomerdrankje, ik voel het nu al. Met dank aan Griet voor het ideetje! ♡


Ik bakte zelf zwaantjes, je weet wel, die retro pateekes in de vorm van zwanen. Eigenlijk zijn dat gewoon slagroomsoezen, helemaal niet moeilijk om te maken. Ik volgde dit recept



Er waren ook rijstpapjes, chocolademousse, appelroosjes, roze tompoezen, taart, profiteroles en fruitsla met framboosjes.


Lucie had – zoals een tweejarige dat hoort te hebben – een kleine crisis tijdens het taartmoment. Want waarom zou je nu juist kaarsjes willen uitblazen op het moment dat twintig mensen dat van jou verwachten? Juist ja. Vijf minuten later maakte het drama echter al plaats voor een uiterst expressieve versie van zakdoek leggen. Zo simpel kan het leven zijn als je twee bent!


Lucie stond de week na het feestje dagelijks op met de mededeling "ik ben jaardag!". De poppen moesten niets anders meer doen dan kaarsen uitblazen. Gelukkig hebben die minder divakuren dan Lucie zelf en kwamen er bij hun geen tranen aan te pas. Lucie ontfermde zich terwijl over het zingen van verjaardagsliederen en het openen van ingebeelde pakjes. Kijk popje, een ketting! Kijk popje, een sjakos! Kijk popje, een broccoli! Bij deze dus alvast een cadeautip voor volgend jaar.










Een nieuwe start

Een nieuw jaar, een nieuwe start, zo stond er op de nieuwjaarskaart die we eind december in onze brievenbus aantroffen. Ze was ondertekend door twee namen die we van haar nog pluim kennen. Maar goed, zo kieskeurig zijn we hier niet. Tenslotte had geen van ons beiden zin om tussen het papier te gaan zoeken naar de envelop, en naar bevestiging dat de kaart eigenlijk voor een ander huisnummer was bedoeld. Zodoende belandde ze op onze kast tussen de andere kaartjes. Laat dat nieuwe jaar en die nieuwe start maar komen! 

Dat daar vodden van gingen komen, dat spreekt voor zich.

In week één brak Tim zijn elleboog, in week twee werd ik van mijn iPhone beroofd en in week vier durfde ik het aan om nog eens op de weegschaal te gaan staan na een maand vol kroketten, ovenhapjes en indigesties. 

Zodoende spendeerde ik in de eerste maand van het nieuwe jaar reeds één avond op de spoedafdeling van het ziekenhuis, één avond op het politiebureau en één avond in shock in de zetel met een grote zak paprikanootjes en een al even grote portie drama. "Er valt toch niets meer aan te doen!" (crunch crunch)

We weten dat het niet zeer properkes van ons was en dat we er een beetje laat mee zijn, maar beste Margriet en Bernard, kunnen jullie ons even laten weten naar wie we de kaart en de bijhorende nieuwe start mogen opsturen? Ons ligt hij duidelijk niet zo goed!

Wij hopen intussen van harte dat we de resterende elf maanden op onze kalender enkel nog met plezierige dingen gaan mogen vullen. Wie ook graag zo'n kalender aan zijn muur wil: omdat ik duidelijk iets moet doen om mijn karma gunstig te stemmen deel ik deze hier met jullie. In twee kleurtjes dan nog wel! Jawel, Karma, je leest dat goed, twéé kleurtjes! Gewoon (laten) printen op A1 formaat en je bent vertrokken voor twaalf – pardon, elf – maanden invulplezier.

Een fijn 2017 iedereen!



Download de kalender hier in roos of muntgroen.

Mijn excuses voor de erbarmelijke kwaliteit van de foto. 
Sponsors die een nieuwe iPhone in de aanbieding hebben mogen mij altijd contacteren.
Ik kan ruilen met zegeltjes van de Delhaize of met dubbele flippo's uit 1997.







Hoor wie klopt daar kind'ren

De Sint heeft het niet gemakkelijk tegenwoordig. Terwijl hij druk in de weer is met sollicitatiegesprekken voor een nieuwe Piet-equipe bakt hij suikervrije nicknackjes en controleert hij of het speelgoed niet werd aangekocht via een louche Chinese website. Tussendoor werkt hij aan een nieuwe pakjesstrategie, al dat straffen en belonen is namelijk niet meer van deze tijd, zo werd hem verteld.

Nee, een beetje huppelen over daken, dat zit er niet meer in voor de moderne Sint. Gelukkig heeft de goedheilige man tonnen ervaring en is hij een krak in time-management. Zodoende had hij toch nog wat tijd over om dit jaar ook in Lucie's schoentje een en ander te komen droppen. Fiew zeg.


Hij bracht een wasmachine en een strijkplank, zo modern is hij blijkbaar dus ook weer niet. Gelukkig heeft hij goede smaak en bracht hij een schoon exemplaar. Voor hetzelfde geld was hij fan van fushia en limoengroen en had hij het wasmachientje niet eens meer laten oververven nadat hij het op de rommelmarkt scoorde. Maar nee hoor, een schoon oudroze kleurtje koos hij, met gouden accenten erbij. En in een bijpassend stofje liet hij een strijkplankhoesje en een wasmand maken.




Hij bracht ook een popje en bijhorende poppenkleertjes, er moest tenslotte iets zijn om in de wasmachine te steken. Drie zomerjurkjes, het valt er aan te zien dat hij uit Spanje komt.



Het eerst jurkje is een omkeerbaar vossenkleedje. Dat was nogal prutswerk, zo vertelde de piet van dienst mij (ik had hem bijna de naaipiet genoemd, maar laat ons bij nader inzien toch maar gewoon piet zeggen). De andere twee jurkjes zijn zodoende niet omkeerbaar, maar ach, omkeerbaar is zo overroepen. Piet gebruikte geen patroontjes, de kleertjes zijn puur maatwerk.


De tweede piet van dienst (de doehetzelfpiet – laten we dat dus ook maar zo laten) pimpte het wasmachientje. Hij verfde het met oudroze verf van Levi's en gouden metallic verf van Avis. Twee authentieke Spaanse verfmerken dus.

Lucie was een tevreden kind. Ze riep "oepieeee!" en stak de koekjes in haar mond nog voor we er goed en wel foto's van konden maken. Veel tijd om te spelen was er echter niet, het kind moest een ganse dag wassen en strijken begot. En dat bovendien met een hongerige peuter in huis. Wedden dat Lucie volgend jaar dienstencheques in haar sinterklaasbrief zet?