De Vlaamse Ardennen: hip en happening #2


Vorig jaar bewees ik al dat er in de Vlaamse Ardennen meer te beleven valt dan pittoreske heuvels beklimmen en mattentaarten eten. Al vallen deze activiteiten zeker en vast aan te raden, toch zijn er ook andere activiteiten die zeker het vermelden waard zijn, zoals daar bijvoorbeeld zijn: shoppen, taart eten en koffie slurpen. Vandaag dus deel twee van de Vlaamse Ardennen-tips!


n°11 / LATHEE KAFFEE
Hier kan je heerlijke thee proeven, maar ook huisgemaakte limonades, thee cocktails, gebakjes, yoghurt, ... Alles komt van lokale zaken, zoals onder andere De Sjampetter en Julie's House. Op zaterdag kan je bovendien aanschuiven aan het uitgebreide ontbijtbuffet met havermoutmuffins, scones, granola, eitjes in bladerdeeg, biobroden- en kazen en nog veel meer heerlijkheden!
Karmelietenstraat 2, 9500 Geraardsbergen — www.lathee.be


n°12 / VINYL & VOYAGES
Een schoon cafeetje en een platenzaak in één. Mocht het dichter bij huis zijn, ik kreeg mijn lief er niet meer weg. Godzijdank dus dat het in Ronse ligt ;-) Echt zo'n zaakje waar de passie en het enthousiasme van ver te ruiken valt. Dat, en de geur van elpees!
Wijnstraat 17, 9600 Ronse — www.vinyl-voyages.com



n°13 / EETCAFÉ PAULETTE
Het uiterst charmante eetcafé van An-Sofie Kesteleyn, vernoemd naar haar grootmoeder Paulette. Ik weet niet wat ik het beste vind aan deze zaak: het eten, de oude bordjes, het interieur of de schone vormgeving. Een combinatie van dat alles, vermoed ik!
Enameplein 12, 9700 Oudenaarde — eetcafepaulette.be



n°14 / PIGMENT INTERIEUR
In de eerste plaats is Pigment een schildersbedrijf, maar ik ken hun vooral van de prachtige designwinkel in hartje Zottegem die ze sinds vorig jaar hebben. Ze hebben heel ruim aanbod aan prachtige merkjes. De spullen staan niet in één grote toonzaal maar verdeeld over de verschillende verdiepingen van het pand. Ik vind dat altijd extra gezellig, dat maakt het een beetje huiselijk.
Stationstraat 10, 9620 Zottegem — www.pigment-interieur.be



n°15 / DE ZONDIGE ZEVEN
Het charmante cafeetje De Zondige Zeven is dé plaats waar je binnenkort terecht kan voor leuke workshops en een creacafé. Samen met vijf meisjes uit de buurt startte ik Femma Zottegem op, en Roel en Nancy van De Zondige Zeven zijn zo sympathiek om hun zaaltje hiervoor ter beschikking te stellen. Dus Kristelijke Arbeids Vrouwen van Zottegem, verenigt u aan de kerk van Sint-Goriks! En ook alle niet-kristelijke luie wijvekes die gewoon plezierig mee creatief willen wezen, want Femma hoeft gelukkig niet meer zo oubollig te zijn als weleer ;-)
Kruiswaterplein 25, 9620 Zottegem — www.facebook.com/DeZondigeZeven



n°16 / ZET OU
Soep en belegde boterhammen, meer moet dat niet zijn. Toch niet als het goeie soep en goeie boterhammen zijn! Er is keuze tussen twee soepjes en je kan naar believen pimpen met ballekes, kaas, spekjes en room. Verder zijn er, een beetje afhankelijk van het seizoen, ook nog slaatjes, cocktails, taart, ... Er is ook een klein speelhoekje voorzien, altijd fijn!
Kazernstraat 28, 9620 Zottegem — www.facebook.com/zet-ou



n°17 / BLACK CAT BONE
Koffie drinken kan je hier genoeg in Zottegem, maar tenzij je graag omringd zit door dametjes met blauwgespoelde coiffures is dit wel een van de aangenamere zaken. Hier drink je een fatsoenlijk bereide espresso, en op Twin Peaks Thurday eet je er een stukje Cherry Pie van De Sjampetter bij.
Zavel 8, 9620 Zottegem — www.facebook.com/blackcatbonezottegem/



n°18 / DIGGIEBOERDERIJ
De Diggieboerderij is een kinder- en gezinsboerderij in Brakel. De boerderij is enkel te bezoeken op open dagen, maar regelmatig zijn er ook leuke activiteiten. Vooral het diggiefeest eind augustus is echt een aanrader! Daarnaast organiseren zij ook boerderijkampjes en -weekends. Ik kijk er alvast naar uit om mijn klein boerinneke daar naartoe te laten gaan als ze wat ouder is!
Diggieweg 14, 9660 Brakel — www.diggie.be



n°19 / LAVVI EBBEL
Voor mooie stofjes reed ik altijd naar Stoffen van Leuven in Wetteren, tot ik Lavvi Ebbel leerde kennen. De winkel zit een beetje verstopt in Velzeke, je moet hem dus echt wel weten zijn. Een fijn aanbod aan stof en fournituurtjes, en voor wie wil zijn er ook naaiworkshops.
Steenbekestraat 7, 9620 Zottegem — www.lavviebbel.be



n°20 / PARK VAN BREIVELDE + SPEELBOS
Wij hebben in Zottegem een schoon park. In dat park staat een schoon kasteeltje en zitten schone zwanen. Ideaal voor een wandelingetje of een zomerse picknick. Een beetje verstopt in dat schone park is er ook een speelbos(je), voor al wie liever niet op de paadjes loopt maar wilt ravotten en kampen bouwen. De ingang ligt aan de Bevegemse Vijvers achter de fuifzaal.
Stadspark Domein Breivelde, Bevegemsevijvers 1, 9620 Zottegem — www.jonginzottegem.be/spelen/speelbos



* Deze post werd compleet vrijblijvend geschreven en in geen enkel geval gesponsord. Je kan er dus zeker van zijn dat het écht goeie tips zijn en dat ik niet werd omgekocht met schone cadeaus en lekker eten. Desalniettemin, wie mij graag schone cadeaus en lekker eten geeft: laat u vooral gaan!








Een zwanenfeestje

Afgelopen zomer kon ik enkele porseleinen zwanen voor geen geld kopen in de kringwinkel. Als je zo een kans krijgt in je leven, dan moet je die met beide handen grijpen, zo zei ik tegen mijn bedenkelijk kijkend lief. Hij antwoordde dat ik ze dan ook zelf met beide handen kon dragen. Zodoende waggelde ik die zomerdag naar huis met twee zakken zwaan en een rologende huisgenoot.

Wat ik ermee ging doen, met al die zwanen, zo vroeg hij. Lang moest hij niet op repliek wachten want even later zag ik dit verkleedkleedje hangen bij H&M en lag het thema voor Lucie's tweede verjaardagsfeestje vast. Vooruitziend en proactief zijn zoals enkel vrouwen dat kunnen, zeg ik dan!


Ik maakte er een gouden kroontje bij, ik deed dat met een toiletrolletje en glitters. Véél glitters. Zodanig veel dat we er nog steeds terugvinden tussen Lucie haar krullen en in ons tapijt. Dat was misschien iets minder vooruitziend.


De uitnodiging was snel klaar, toevallig lijkt het cijfer twee verbazend goed op een zwaan. Ik kleefde vooraan glitters op de letters en het kroontje, en achteraan maakte ik een flauwe mop. Dat mocht want het was feest.



Ik maakte een hoop slingers en strooide roze en gouden confetti's rond. Ik beplakte ook witte pluimpjes voor de helft met glitters.




Ons Sjiek Servies mocht voor de gelegenheid eens uit de kast en mijn kudde zwanen deed dienst als serviettenhouders.



Als aperitief maakte ik een drankje dat ik zelf nog maar enkele weken geleden voor het eerst proefde, maar waar ik meteen weg van was. Het is een mix van vers limoensap, citroenlimonade en Angostura bitters. Het kreeg dan ook de toepasselijke naam 'Lemon, Lime and Bitters'. Voor de alcoholliefhebbers deden we er een scheut vodka in. Echt superlekker, het wordt mijn favoriete zomerdrankje, ik voel het nu al. Met dank aan Griet voor het ideetje! ♡


Ik bakte zelf zwaantjes, je weet wel, die retro pateekes in de vorm van zwanen. Eigenlijk zijn dat gewoon slagroomsoezen, helemaal niet moeilijk om te maken. Ik volgde dit recept



Er waren ook rijstpapjes, chocolademousse, appelroosjes, roze tompoezen, taart, profiteroles en fruitsla met framboosjes.


Lucie had – zoals een tweejarige dat hoort te hebben – een kleine crisis tijdens het taartmoment. Want waarom zou je nu juist kaarsjes willen uitblazen op het moment dat twintig mensen dat van jou verwachten? Juist ja. Vijf minuten later maakte het drama echter al plaats voor een uiterst expressieve versie van zakdoek leggen. Zo simpel kan het leven zijn als je twee bent!


Lucie stond de week na het feestje dagelijks op met de mededeling "ik ben jaardag!". De poppen moesten niets anders meer doen dan kaarsen uitblazen. Gelukkig hebben die minder divakuren dan Lucie zelf en kwamen er bij hun geen tranen aan te pas. Lucie ontfermde zich terwijl over het zingen van verjaardagsliederen en het openen van ingebeelde pakjes. Kijk popje, een ketting! Kijk popje, een sjakos! Kijk popje, een broccoli! Bij deze dus alvast een cadeautip voor volgend jaar.










Een nieuwe start

Een nieuw jaar, een nieuwe start, zo stond er op de nieuwjaarskaart die we eind december in onze brievenbus aantroffen. Ze was ondertekend door twee namen die we van haar nog pluim kennen. Maar goed, zo kieskeurig zijn we hier niet. Tenslotte had geen van ons beiden zin om tussen het papier te gaan zoeken naar de envelop, en naar bevestiging dat de kaart eigenlijk voor een ander huisnummer was bedoeld. Zodoende belandde ze op onze kast tussen de andere kaartjes. Laat dat nieuwe jaar en die nieuwe start maar komen! 

Dat daar vodden van gingen komen, dat spreekt voor zich.

In week één brak Tim zijn elleboog, in week twee werd ik van mijn iPhone beroofd en in week vier durfde ik het aan om nog eens op de weegschaal te gaan staan na een maand vol kroketten, ovenhapjes en indigesties. 

Zodoende spendeerde ik in de eerste maand van het nieuwe jaar reeds één avond op de spoedafdeling van het ziekenhuis, één avond op het politiebureau en één avond in shock in de zetel met een grote zak paprikanootjes en een al even grote portie drama. "Er valt toch niets meer aan te doen!" (crunch crunch)

We weten dat het niet zeer properkes van ons was en dat we er een beetje laat mee zijn, maar beste Margriet en Bernard, kunnen jullie ons even laten weten naar wie we de kaart en de bijhorende nieuwe start mogen opsturen? Ons ligt hij duidelijk niet zo goed!

Wij hopen intussen van harte dat we de resterende elf maanden op onze kalender enkel nog met plezierige dingen gaan mogen vullen. Wie ook graag zo'n kalender aan zijn muur wil: omdat ik duidelijk iets moet doen om mijn karma gunstig te stemmen deel ik deze hier met jullie. In twee kleurtjes dan nog wel! Jawel, Karma, je leest dat goed, twéé kleurtjes! Gewoon (laten) printen op A1 formaat en je bent vertrokken voor twaalf – pardon, elf – maanden invulplezier.

Een fijn 2017 iedereen!



Download de kalender hier in roos of muntgroen.

Mijn excuses voor de erbarmelijke kwaliteit van de foto. 
Sponsors die een nieuwe iPhone in de aanbieding hebben mogen mij altijd contacteren.
Ik kan ruilen met zegeltjes van de Delhaize of met dubbele flippo's uit 1997.







Hoor wie klopt daar kind'ren

De Sint heeft het niet gemakkelijk tegenwoordig. Terwijl hij druk in de weer is met sollicitatiegesprekken voor een nieuwe Piet-equipe bakt hij suikervrije nicknackjes en controleert hij of het speelgoed niet werd aangekocht via een louche Chinese website. Tussendoor werkt hij aan een nieuwe pakjesstrategie, al dat straffen en belonen is namelijk niet meer van deze tijd, zo werd hem verteld.

Nee, een beetje huppelen over daken, dat zit er niet meer in voor de moderne Sint. Gelukkig heeft de goedheilige man tonnen ervaring en is hij een krak in time-management. Zodoende had hij toch nog wat tijd over om dit jaar ook in Lucie's schoentje een en ander te komen droppen. Fiew zeg.


Hij bracht een wasmachine en een strijkplank, zo modern is hij blijkbaar dus ook weer niet. Gelukkig heeft hij goede smaak en bracht hij een schoon exemplaar. Voor hetzelfde geld was hij fan van fushia en limoengroen en had hij het wasmachientje niet eens meer laten oververven nadat hij het op de rommelmarkt scoorde. Maar nee hoor, een schoon oudroze kleurtje koos hij, met gouden accenten erbij. En in een bijpassend stofje liet hij een strijkplankhoesje en een wasmand maken.




Hij bracht ook een popje en bijhorende poppenkleertjes, er moest tenslotte iets zijn om in de wasmachine te steken. Drie zomerjurkjes, het valt er aan te zien dat hij uit Spanje komt.



Het eerst jurkje is een omkeerbaar vossenkleedje. Dat was nogal prutswerk, zo vertelde de piet van dienst mij (ik had hem bijna de naaipiet genoemd, maar laat ons bij nader inzien toch maar gewoon piet zeggen). De andere twee jurkjes zijn zodoende niet omkeerbaar, maar ach, omkeerbaar is zo overroepen. Piet gebruikte geen patroontjes, de kleertjes zijn puur maatwerk.


De tweede piet van dienst (de doehetzelfpiet – laten we dat dus ook maar zo laten) pimpte het wasmachientje. Hij verfde het met oudroze verf van Levi's en gouden metallic verf van Avis. Twee authentieke Spaanse verfmerken dus.

Lucie was een tevreden kind. Ze riep "oepieeee!" en stak de koekjes in haar mond nog voor we er goed en wel foto's van konden maken. Veel tijd om te spelen was er echter niet, het kind moest een ganse dag wassen en strijken begot. En dat bovendien met een hongerige peuter in huis. Wedden dat Lucie volgend jaar dienstencheques in haar sinterklaasbrief zet?




Herfst



Ik zou hier graag poëtisch vertellen hoe schoon ik de herfst wel vind. Hoe ik elegant tussen de vallende blaadjes huppel, een eekhoorn zich lieflijk tegen mijn zachte wollen trui vlijt en ik in tussentijd kastanjes verzamel om later die dag gezellig aan de haard te poffen.

Maar ik moet daar niet flauw over doen: herfst en ik, dat werkt niet. De enige dieren die zich spontaan aan mij vertonen zijn er met acht poten, en synchroon met de eerste bladeren valt ook al het snot uit mijn neus. De schone wollen trui prikt dat het geen naam heeft en is na tien minuten ingewisseld voor een synthetisch exemplaar. Mijn haar kroezelt, ik struikel over takken, mijn paraplu waait kapot nog voor ik hem heb opengedaan. Ik háát herfst.

Desalniettemin doe ik er alles aan om mijn aversie voor dit seizoen niet door te geven aan Lucie. De eekhoornschaal wordt bovengehaald en gevuld met nootjes die we rapen in de tuin. We doen onze mutsen en vossenkousen aan en gaan wandelen in het bos. De eenden worden gevoederd, de regenlaarsjes vuilgemaakt. 

De herfstplaat van de kapitein wordt platgedraaid en Lucie zingt vrolijk mee. Kool kool kool, we eten rode kool, met worsten en puree, alle muizen eten mee! Dat ze bij het proeven met een pruillip "Lucie lust niet kool-kool-kool" verkondigt en alles uit haar mond laat vallen moet ik er misschien niet bijvertellen.

We doen van flanel en van pantoffels, van in de zetel zitten met een dekentje op onze schoot. We lezen in boekjes en kijken naar Kabouter Klop, we eten wafels en savooi. De soep pruttelt, de kersenpitjes knisperen.

En terwijl Lucie vol enthousiasme "Pompoen! Kijk, pompoehoeeen mama!" roept elke keer als ze er eentje gespot heeft, bedenk ik dat de herfst misschien toch zo erg nog niet is.


Felicitaties van de chef

Als er één ding is dat je over mij niet kan zeggen, dan is het dat ik geen inpakpapier heb. En dat is zacht uitgedrukt, het is werkelijk maar een kwestie van tijd vooraleer ze mij gaan komen interviewen over mijn uit de hand gelopen collectie.

Maar telkens als ik denk 'dit pakje ga ik eens origineel inpakken' zit ik even later met een rol kraftpapier aan tafel. Ook present: washitape, stempels of een dymomachientje. En als ik echt eens zot wil doen een combinatie van dat alles.

Ondertussen heeft ieder die mij kent reeds een kraftpapieren pakje gekregen en mocht het dus wel eens wat anders zijn. Ik stel bij deze voor: het beenhouwerspakske!




Eerst en vooral heb je vleespapier nodig. Kijk tijdens het bestellen van de saucissen eens lief in de ogen van de beenhouwer en wie weet krijg je er wel enkele gratis en voor niks. Mochten je charmes niet werken of mocht je vegetariër zijn dan kan je net als ik ook gewoon een pak kopen bij Ava.

Bind een vleeskoordje rond het pakje, hang er een plastieken varken aan en kleef er een etiket op met een passende spreuk, bij voorkeur iets met de termen 'feestvarken', 'van de chef', 'huisbereid' en 'het varken uithangen'. Hier vind je het letterype dat ik gebruikte.

Voila. Eat that, kraftpapierke!

een grote kamer voor ons kleine meisje

Nog voor Lucie geboren werd was haar kamertje zo goed als klaar. Dat het kind anderhalf jaar later nog steeds gezellig bij ons ging slapen wisten we toen nog niet. De kamer is alvast klaar voor haar komst. Nu wij nog!

Gelukkig speelt ze er graag en is onze noeste arbeid dus niet helemaal voor niets geweest. Haar kamertje is een samenraapsel van een schoon behang, enkele gepimpte kasten, cadeautjes die we kregen en heel veel rommelmarktvondsten.


Een kast die eerst een beetje een miskoop was, maar niks wat een laagje verf en enkele porseleinen knopjes niet konden fixen.


Een snoezig popje, een volkswagen busje en een speelgoedzak doen het altijd goed op een dressoir.


Huisjeskastjes, een pannenkoekenplant en een wiebelding waarvan ik niet weet hoe het noemt.
En het oh zo mooie behangpapier van Ferm Living.


Een bedje uit de jaren stillekes.


't Is niet omdat er hier niet geslapen wordt dat we niet kunnen pretenderen van wel hé.


Onder het laagje verf op deze ikeakast schuilt de ontdekking van mijn leven: gesso primer. Van zodra je dat in huis hebt moet je nooit meer schuren. Beloofd!


Voila. Ik had het zelf niet beter kunnen zeggen.
Zo gaat dat met quotes.


Konijn lichtje aan hé mama? Konijn lichtje uit hé mama?
Dat, maar dan maal honderd.


Een rommelmarktbankje met een vers stofje rond, kussentjes van Ferm Living en van Nobodinoz.
Zeg mij dat ik niet de enige ben die niet wist dat je eigenlijk Nobody Knows moet zeggen en zich dus altijd nogal belachelijk maakte met dat Spaans accent. 


Educatief zijn we hier ook.


Dit moeten toch de schattigste kapstokjes ooit zijn?


Een pieper.


Een bureautje – met dank aan de kleuters uit Zele die plots wilden moderniseren.


Een perenlampje en papieren ballen (maar dat zag je zelf ook wel).


Blikken dozen,  daar kun je er nooit genoeg van hebben, zei iemand mij ooit.
Ik doe mijn best.


Een verkleedkoffer en zitbankje in één, als dat niet praktisch is.


Een boekenrekje met boekjes die soms een beetje muf ruiken maar wel schattig zijn.


Vijf euro zeiden ze. Vier zei ik.
Verkocht!
Ge kunt maar proberen zeg ik altijd!